Inconsolable -- v.2
~!Welcome to Bustani!~
Inconsolable is a Dutch Fantasy Dog roleplay. My apologies, English people!
----------
Fijn je terug te zien of leuk je te ontmoeten!



 
IndexIndex  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Huh? What's that?

Ga naar beneden 
AuteurBericht
~LoveZenna
Just reached paradise
avatar

Aantal berichten : 19
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Tegenover je! ;3

BerichtOnderwerp: Huh? What's that?   za maa 05, 2011 8:54 pm

Kiara'


De koude, maar vooral snijdende wind deed me rillen. Ik opende mijn donkerbruine ogen voorzichtig, meteen voelde ik hoe de wind mijn ogen liet branden en mijn vacht in de vreemdst mogelijke posities bracht. Ik huiverde waarna ik mijn ogen snel weer sloot en luisterde naar het geluid om me heen. Voor mijn gevoel was het alsof ik al uren luisterde naar de woeste golven die kapot sloegen tegen de rotsen. Gek genoeg was het een rustgevend geluid. Dat had ik niet verwacht aangezien de stilte ook kapot werd geslagen. Toch konden de woeste zee, het gillen van de meeuwen en de ruisende wind mij niet bezig houden. Ik verveelde me, het meest irritante gevoel ooit. In één woord: boring!

Met een zucht stond Kiara op. Ze werd meteen hartelijk ontvangen door de wind die door haar zachte, dikke vacht heen blies. Het teefje draaide zich uit de wind om vervolgens één oog open te doen. Kijkend of de snijdende wind haar ogen nu nog steeds liet branden, schoten Kiara's mondhoeken omhoog. Al snel opende ze haar andere bruine oog ook. Enkele seconden stond ze onbesluiteloos op het strand, kijkend naar het grauwe zond onder haar. De teef vond het aangenaam hoe de wind door haar vacht heen woelde en hoe het zand kietelde onder haar poten. Al snel kwam Kiara in beweging, toen ze de verveling weer op voelde borrelen. In plaats van een saaie wandeling te maken, besloot ze om een sprintje te trekken. Alhoewel ze geen ability had die iets te maken had met conditie vond ze het toch fijn om zichzelf fit te houden, en om zichzelf tot het uiterste te drijven... Met haar tong uit haar bek sprintte de collie over het strand. Het grijzige zand schoot weg onder haar poten en liet haar bij iedere stap iets afremmen. De wind voelde echter als een steun in de rug. Na een minuut of wat begon de teef vaart te minderen en zette ze haar sprint om in een soepele wandelpas. Verbijsterd trok Kiara haar wenkbrauwen omhoog. Verderop leek ze een soort van hele grote rots te zien. Het zag eruit als een overdekking over een kiezelstrand. Vreemd..?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
`Doos;
Admin
avatar

Aantal berichten : 97
Registratiedatum : 03-02-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Groningen, Groningen, Nederland, Europa, Aarde.

BerichtOnderwerp: Re: Huh? What's that?   zo maa 06, 2011 8:14 pm



Ik was nog niet eens heel dicht bij de kust toen ik de gure wind al voelde. Hoewel ik het geen prettig gevoel vond stapte ik door. Mijn vacht was bestand tegen wat kou, dus dat zou geen probleem vormen. Het was echter wel vervelend dat de haren in vervelende posities geblazen werden. Maar, daar kon ik mee leven. Tenslotte had ik geen idee waar ik anders heen moest gaan en een strandje klonk eigenlijk wel interessant..

Het was eigenlijk maar een gerucht waar de kooikerhond op af was gegaan. Ze had een paar honden er over horen praten. Er was ergens een rots die over een soort zandplaat heen hing. Het lag er vol met schelpen en allerlei andere voorwerpen. Er werd ook gefluisterd over voorwerpen die van de mensen waren geweest. Deze voorwerpen zouden in zee beland zijn en zo op het strandje terecht zijn gekomen. Maar of het waar was was nog maar de vraag.

Ruby bleef doorstappen, de koude wind negerend. Ze merkte dat ze dichterbij kwam door het prikkende gevoel in haar ogen. Een teken dat zand mee werd genomen door de wind. Ze kneep haar ogen tot spleetjes, zodat haar oogoppervlak minimaal werd en er ook niet veel zand in kon komen. Ze liet ze ver genoeg open om nog gewoon te kunnen zien. De wandeling duurde lang en er leek eerst geen resultaat te zijn, op de pijnlijke ogen na. Net toen ze het gevoel had dat ze beter kon omdraaien verscheen een vreemd gevormde rots binnen haar gezichtsveld. Op het stuk zand wat er onder lag lagen allerlei glimmende voorwerpen. Het strandje was echter niet het enige dat Ruby gevonden had. Slechts enkele meters van haar vandaan bevond zich een andere hond. Aan haar uiterlijk te zien een collie. Ruby wist niet zeker of het veilig was om de hond te naderen. Daarom liet ze haar bruine ogen op de hond rusten, terwijl ze haar best deed niet omver geblazen te worden door de wind.




Laatst aangepast door xDOOSx op ma maa 07, 2011 1:49 am; in totaal 2 keer bewerkt (Reden van aanpassing : Postsheet =D)
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://inconsolablev2.actieforum.com
~LoveZenna
Just reached paradise
avatar

Aantal berichten : 19
Registratiedatum : 04-03-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Tegenover je! ;3

BerichtOnderwerp: Re: Huh? What's that?   zo maa 06, 2011 9:16 pm

Kiara'


Ik kon mijn ogen nog steeds niet geloven.. Een moment lang had ik verbijsterd gekeken naar de rots die over een zandplaat heenhing. Ik had de rare vorm in me opgenomen en bekeek de rondkroelende meeuwen en witte vlekken aandachtig, zodat ik er misschien later over kan vertellen. Ja, ik was onder de indruk van die vreemde rots. Zoiets had ik nog nooit eerder gezien. En ik vond het vreemd. Hoe kon zoiets uit de grond komen? Ik fronste mijn voorhoofd, waarna ik besloot dat ik niet moest nadenken over hoe dingen konden gebeuren als ze al gebeurd waren. Dat was nu namelijk niet belangrijk, vond ik..

Kiara nam een grote teug adem. Niet wetend of het wel zo'n slim idee was om die vreemde rots te bekijken, schoten haar bruine ogen van links naar rechts. Echter bleven haar ogen hangen op een andere hond. Een bont teefje die slechts een paar meter van haar verwijderd was. Kiara's lippen krulden zich wat omhoog. Als teken van begroeting liet de collie haar staart kort heen en weer gaan. Iets wat als 'kwispelen' bedrukt werd. Haar glimlach werd iets breder toen ze zag dat het andere teefje haar ook opgemerkt had. Natuurlijk kon het ook zo zijn dat het alleen maar leek dat het teefje haar ogen op haar gericht had, maar daar dacht ze liever niet over na. Met een speelse glimlach op haar snoet wandelde Kiara naar het teefje. Onderweg werd ze belemmerd door het grijzige zand dat in haar ogen werd geblazen. Onwillig schudde de teef met haar kop, in de hoop dat het zand zo uit haar ogen en neus werd geschud. Het werkte alleen niet goed, en dus was ze genoodzaakt haar ogen tot twee spleetjes te knijpen.. Eenmaal aangekomen bij het teefje, opende Kiara haar bek. ,,Hé,'' begroette ze haar, waarna ze haar begroeting met een knikje van haar kop kracht bij zette. Haar glimlach en glinsterende ogen zorgden ervoor dat haar hele begroeting als een vriendelijk geheel gezien kon worden. Vervolgens plaatste de collie haar kont in het zand en draaide ze haar kop naar de rots toe. Misschien wist de teef wel waarom die daar stond? Met een bedachtzame blik keek Kiara vanuit haar ooghoeken naar de teef toe. Ze kon het erop wagen. ,,Ik heb nog nooit eerder zo'n rots gezien,'' deelde Kiara mee waarna ze de teef kort aankeek en haar kop ietsje schuin hield. ,,En jij? Heb jij die rots al eens eerder gezien?'' De nieuwsgierige blik in haar bruine ogen verraadde de nieuwsgierigheid, die ze nog een beetje verborgen wist te houden door haar stem noncholant te laten klinken. Nu pas viel het haar op dat de teef, net als zij, bruine ogen had en twee kleuren vacht. Wit en rood? Na een tijdje keek Kiara snel weg, uit beleefd, waarna ze haar blik weer nieuwsgierig op de rots richtte en geduldig op antwoord wachtte.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
`Doos;
Admin
avatar

Aantal berichten : 97
Registratiedatum : 03-02-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Groningen, Groningen, Nederland, Europa, Aarde.

BerichtOnderwerp: Re: Huh? What's that?   ma maa 07, 2011 9:15 pm



Het zonlicht werd gereflecteerd in de vochtige ogen van de andere hond. Ik keek haar aan, beseffend dat zij nu ook naar mij keek. Ik was onzeker: ik wist niet of ik naar haar toe moest gaan of moest blijven staan. Wegrennen zou sowieso niet nodig zijn. Ze had me immers nu al gezien. Als ik wegrende was ik laf, en hoewel ik dat eigenlijk ook wel een beetje was, gaf ik het liever niet toe. Ik zag hoe de andere hond in beweging kwam. Daarom verzette ik mijn poten niet: ik was wel benieuwd wat voor karakter er achter haar wollige uiterlijk verscholen zat.

“Hé,” klonk een vriendelijke stem. De hond maakte een knikje, als bevestiging dat de begroeting voor Ruby bestemd was. De mondhoeken van de collie-achtige teef waren vrolijk opgekruld. Iets wat gewoonweg aanstekelijk werkte en Ruby's staart zachtjes heen en weer liet bewegen. De teef ging zitten, zich duidelijk weinig aantrekkend van het zand. De teef had nu voor Ruby wel bewezen dat ze niks kwaads in de zin had, dus besloot ze dat ze zelf ook wel kon gaan zitten, wat ze dan ook deed. Met een grijns keek ze even naar de collie, zonder echt te weten wat ze moest zeggen. Ze had niet echt zin in een standaard-gesprek en ze had het gevoel dat de ander daar ook niet echt baat bij had.
“Ik heb nog nooit eerder zo'n rots gezien,” sprak de teef plotseling. Ruby keek haar aan en zag hoe ze haar kop licht scheef hield. “En jij? Heb jij die rots al eens eerder gezien?” Haar blik was nieuwsgierig, hoewel haar toon nonchalant was. Ruby grijnsde even voor ze antwoord gaf. “Nee, ik heb hem nog nooit eerder gezien.” Haar blik gleed van de hond af, richting de rots. “Hoe zou hij zo geworden zijn?” dacht ze hardop. “Zou de zee het onderste hebben weg geschraapt, zodat het als zand er onder kwam te liggen?” Het was een vreemde gedachte en ook vrijwel onmogelijk. De zee zou het afgeschraapte gesteente gewoon meenemen. Bovendien wist Ruby niet eens zeker of het water bij vloed wel helemaal zo hoog kon komen. Misschien kon het water dat vroeger wel, maar nu niet meer. Er waren vele opties, maar er was voor geen enkele optie echt bewijs. Er waren waarschijnlijk ook geen honden die het wisten. Zelfs als ze over Eternal Age beschikten konden honden niet oud genoeg worden om het geheim te ontrafelen.
“Zullen we er heen?” De vraag had zich nauwelijks in Ruby's kop gevormd voor hij er uit was. Ze draaide haar kop, zodat ze de andere hond wiens naam ze nog niet wist aankeek. Een grijns bedekte haar gezicht en haar staart veegde vrolijk door het zand. Zelfs al kende ze deze hond maar net, ze had het gevoel dat dit best eens het begin van een vriendschap kon zijn.




Laatst aangepast door xDOOSx op ma maa 07, 2011 9:16 pm; in totaal 1 keer bewerkt (Reden van aanpassing : Foutjes er uit halen :'))
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://inconsolablev2.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Huh? What's that?   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Huh? What's that?
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Inconsolable -- v.2 :: IC;; BUSTANI :: Miamba Coast :: Povu Beach-
Ga naar: